2012
Ara
 03
Okunma
3108
Benim Kalemimden
Hiç Karamsar Değilim
Hiç Karamsar Değilim

Doğduğumuzdan beri karşılaştığımız en büyük hakikattir ölüm. Bunca yalanın arasında ilk günden beri ensemizde duran gerçek. Şu yalan dünyada bunca bunalmalara rağmen nasıl oluyor da özlemle koşmuyoruz ölüme, hayret doğrusu! Daha da ilginç olan ölmekten bahsederken Allah korusun, Allah göstermesin, deriz sürekli. Neden?
Yarın ölsem ne çıkar? Ya da şimdi… Kim yemekten içmekten alıkoyabilir kendini? Kim devam etmez hayatına kaldığı yerden? Hamurumuza en başından katılmış ya unutkanlık mayası, acı büyüdükçe kabarır durur hamur! En büyük kederi duyacak olan - varsa şayet- en fazla üç gün bozabilir normal düzenini. Sonra gelsin hayat en sahtesinden, şen şakrak! Ölenle ölünmüyor, değil mi?
Geride kalanların psikolojisini de ayarladığıma göre hiçbir plan yaşamayı arzulamak için yeterli değil bugün. Ölüme hazır olduğumdan değil bu hissiz kabulleniş. Sadece bir “gerçek” istiyorum. Tutabileceğim kadar gerçek bir gerçek. Elimden, hayatımdan kayıp giden şeylerden; şeylerin kayıp kaybolma ihtimalinden çoooooooook yoruldum. Özlemekten yoruldum. Düşünmekten, beklemekten, görmezden gelmekten, kendimi avutmaktan, rollerimi kuşanmaktan, oyunlardan, oyunculardan...
Ertelediğim işler, saçççma sapan şeyler. Kime ne ıvır zıvır zorunluluklardan? İnsan kadar dünyayı kendine zindan eden bir canlı var mı acaba? Nerden çıktı bunca gereksiz iş?
 Elimin tersiyle bir kısmını yapmaya başlayayım bari. Anlaşılan üç vakte kadar yaşamaya devam. Yaşıyorsan tutacaksın işin ucundan.  Bilgisayarın tozunu alayım önce, sonra ertesi güne hazırlık yaparım çok mühim bir iş yapmış gibi rahatlar ve yatarım. Sonra… Rüyalar, uyanmalar, rüyalar… Sonra: Günaydın en büyük rüya!
Gerçeğimin beni alnımdan öpeceği güne kadar karanlıklarda kurtuluş planları yaparım, güneş doğunca yalanımı başa sarar yaşarım! Sar makarayı sar sar…
Ey kari, bu okuduklarını ümitsizlik sayma!
Makarayı bir saran varsa, bir de sardıran vardır.
Gördüklerimizin ötesinde bir motif vardır
Bütün bunlar büyük mucizenin sancılarıdır ve inşallah, mucize pek yakındır…




Önceki Yazı >>>>Döküldü Yapraklarım Mazim Denen O Bahçeye…
Sonraki Yazı >>>>Rabbim tut kalbimi.
Yazan:Elif TOPÇU
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
9 / 10    5 Kez oylandı



LÜFTEN YORUM EKLEYİNİZ

ETİKETLER:

Arşiv-2012
Arşiv-2013
Arşiv-2014
Arşiv-2015
Arşiv-2016
Arşiv-2017
Son Tweetler